चिनाखंः सुचका गन?

सुचका गन?

  • – अन्जना ताम्राकार

प्यातः मिखा तःज्यातः  नुगः वनेवं वं त्वःता

पुन्हिया चा नं जितःझःझः मधा थें ता

 

  सर्ग ! गन भुना तया छं  जिम्ह यज्जु यात ?

छंगु सुपाँय्यया बांलय् वयागु आकृति लु थें ता

 

फय् ! गन  यंका ब्वयेका छं  जिम्ह यज्जु यात?

थियेवं  छं  सिच्चुक्क वयागु  हे स्पर्श  थें ता

 

मि ! छं कुना तया जिम्ह  यज्जु यात ?

क्वागु रापय् छंगु लुमुक वं स्पर्शया थें  ता

 

धर्ति !  छं गन गर्वय् सुचका तया जि यज्जु यात?

छंगु मुलय् ह्वःगु स्वांया सुबासय् हे नस्वा थें ता

 

खुसि ! छं गन यंका चुइका जिम्ह यज्जु यात ?

छंगु मधुर कलकल सःलय्  वं सः ता च्वं थें ता

 

मिला!  छं छाय् तपुना तया जि यज्जु यात?

खने वं छंगु ख्वास् वं स्वया जितः न्हिला च्वं थें ता

 

न्ह्यस दु यक्व न्यनेगु वयाक्य् छ्वया हिंरे बान्ति छकः लितः

छिमिगु निराकार थासं  साकारमूर्ति वयातः याना।

 

नेपाली रूपान्तरण

लुकायौं कहाँ

 

लाग्दछ उजाड बसन्त ऋतुमा पनि

 टुक्रिय दिल भिजे परेलि उ गए पछि

 

ए गगन!   प्रियलाई मेरो लुकायौ तिमीले कहाँ?

आकारमा बादलको उनकै आकृति देख्छु

 

ए पवन !  प्रिय लाई मेरो उडायो तिमीले कहाँ र?

 शितलतामा तिम्रो आभाष उनकै स्पर्शको हुन्छ

 

ए अग्नि!  प्रिय लाई मेरो  समायौ तिमीले कहाँ र?

 रापमा तिम्रो उनकै न्यानो स्पर्शको महसूश  हुन्छ

 

ए धर्ति !   प्रिय लाई मेरो  लुकायौ  तिमिले कहाँ र?

माटोको तिम्रो सुगन्धमा उनकै सुबास झै लाग्छ

 

 ए नदि !   प्रिय लाई मेरो तिमिले  बगायौ कहाँ  ?

तिम्रो कलकल मधुर आवाज उनले बोलाए झैं लाग्छ

 

ए चन्द्र !  प्रियलाई मेरो तिमिले लुकायो कहाँ ?

देख्दा मुहारमा तिम्रो उनले हाँसेर हेरिरहे झैं लाग्छ

 

छ सोध्नु अल्याख  प्रश्न उ संग बिन्ति पठाउनु फिर्ता मात्र एकपल्ट निराकार

तिम्रो ठाउँबाट  बनाई साकार मुर्ति ।